Eerste blogbericht.

Hartelijk welkom op mijn Zuid Afrika blog, waar je mijn reisverhalen naar Zuid Afrika kan terugvinden. De eerste verhalen dateren van 2012 en daarvoor moet je helemaal naar onder blijven scrollen. Mijn reizen staan steeds in het teken van mijn passie en hobby, nl. paragliding.

Veel leesplezier !

Vrijdag 24 februari 2017: De laatste dag.

Vanochtend na het ontbijtbufffet  ben ik uitgecheckt  bij het Windsor hotel en richting Kaapstad gereden. Ik had de weersvoorspellingen nog nagekeken en door de voorspelde NW wind zat er misschien nog een vluchtje in vanaf Signal Hill. Maar toen ik Kaapstad naderde zag ik dat de wolken al tegen de helling  waren geplakt en rolde ze er over heen.

IMG_20170224_122543.jpg

DSC08200.JPG

Grijze mist en wolken op de startplaats van Signal Hill.

 

Op de landing was er geen beweging en toen ik boven op de startplaats toekwam zat het daar potdicht.  Tijd om nog wat de toerist uit te hangen en vooral nog te genieten van de zon. Met o.a.  een bezoek aan V&A waterfront, Camps Bay en het cable car station van de Tafelberg.

DSC08210.JPG

Het stadium.

DSC08207.JPG

De Nobelprijs winnaars.

DSC08208.JPG

De Tafelberg op de achtergrond.

DSC08215.JPG

Camps Bay.

 Het was opnieuw een erg leuke vakantie met leuke vluchten en  waar ik weeral fantastische plekjes heb bezocht.

Donderdag 23 februari 2017: Hermanus.

Er was een kleine kans dat ik nog een vlucht zou kunnen maken vanaf de take off van Hermanus.

IMG_20170223_102348.jpg

Startplaats Hermanus.

 

Ik had afgesproken met Grampa Dave, de locale piloot. Nadat ik hem had opgepikt, zijn we naar de startplaats gereden. De wind was toen nog erg Oost en vooral erg vlagerig. We hebben een tijdje gewacht en de condities opgevolgd, maar er zat weinig beterschap in. Na de koffie leek het te beteren. De cyclussen waren goed, maar tussenin veel te veel crosswind. Na de lunch heb ik nog de toeristische plekjes bezocht. Er was nog hoop op een avondvlucht.  De wind was in de loop van de namiddag meer naar ZZO gedraaid maar was niet sterk genoeg om te kunnen soaren. Ik ben in de late namiddag toch gestart en heb een kort vluchtje gemaakt met landing  aan de Old Boys Club.  Grampa Dave heeft mij komen ophalen en dan zijn we gelijk opnieuw naar de startplaats gereden.  De condities zagen er nog vrij goed uit. De wind was opnieuw aangetrokken zodat Grampa Dave nog een korte vlucht heeft gemaakt.  In de lucht was het vrij turbulent omdat de oostenwind opnieuw doorbrak. Na de landing was het tijd voor de “after flight beers” en hebben we ook nog onze honger gestild. Toch nog blij dat ik vandaag heb kunnen vliegen. 

Foto 1.JPG

Foto 2.JPG

Foto 3.JPG

Foto 4.JPG

Foto 5.JPG

Foto 6.JPG

Foto 7.JPG

Foto 8.JPG

Foto 9.JPG

Foto 10.JPG

Een vluchtje in 10 foto’s weergegeven.

 

 

Woensdag 22 februari 2017: De laatste vlucht vanaf de map en dan naar Hermanus.

Vanochtend na het ontbijt in de cottage aan het strand van Noetzie, zijn we vertrokken richting Wilderness om er nog een vlucht te maken vanaf de map. De condities zagen er opnieuw hetzelfde uit met na de middag een stevig aantrekkende wind. We waren nog veel te vroeg op de startplaats aangekomen, want de wind was nog erg zwak. De piloten die vertrokken konden enkel maar wat krabben langs de helling maar moesten uiteindelijk allemaal gaan landen op het strand. Na nog een hele tijd wachten trok de wind toch al wat meer aan zodat James vertrok. Maar het was moeilijk om boven te blijven omdat de windrichting meer en meer draaide naar een oostelijke richting.  Uiteindelijk ben ik dan ook met cross wind vertrokken, maar het was onmogelijk om boven te kunnen blijven. Door de oostenwind was het bovendien erg bokkig en turbulent, zodat ik maar gelijk ben gaan landen.

 

Map 1.JPG

Take off.

Map 2.JPG

Map 3.JPG

Map 4.JPG

Boomlanding van een Duitser.

Map 5.JPG

In de finale van de landing.

 

Na de lunch ben heb ik afscheid genomen van James en ben vertrokken richting Hermanus. Een tocht van meer dan 300 km.

Reis Hermanus 1.JPG

Onderweg naar Hermanus.

 

Ik ben nu ingecheckt voor twee dagen in het Windsor hotel, waar ik ook vorig jaar verbleef. Morgen zou het hier moeten vliegen. Afwachten of de wind wil meewerken.

 

Dinsdag 21 februari 2017: De map en dan naar Noetzie beach.

Ik had met James afgesproken om nog een vlucht te maken vanaf de map. De voorspellingen zagen er immers goed uit met na de middag een aantrekkende windkracht. Op de startplaats aangekomen moesten we nog geruime tijd parawaiten. De wind zat op de oceaan, maar wou maar niet aan land komen. Tot we het windveld met de witte schaapjes plotseling zagen naderen. Op nog geen vijf minuten tijd begon het te blazen op de startplaats. We zijn nog net kunnen starten, maar door de krachtige wind hingen we helemaal stil boven het strand. Het was te gevaarlijk zodat we de versneller hebben ingetrapt en veilig op het strand zijn geland. Na de lunch ben ik met James meegereden. Hij logeert bij een oude vriend in een cottage aan het strand van Noetzie. Een ongelooflijk prachtig verscholen plekje waar je enkel met een 4×4 kan geraken.  Er is geen elektriciteit en waterleiding en ook helemaal geen connectie met het GSM netwerk. We zijn eerst nog gaan kajakken op het ongerepte water van de Lagoon en daarna genoten van een heerlijke braai.

IMG_20170221_171042.jpg

In het midden van de foto de cottage waar ik verbleef.

DSC08158.JPG

Kajakken op de lagoon met ongerepte natuur.

DSC08173.JPG

Braai.

DSC08175.JPG

 

Na de zonsondergang was het genieten van de melkweg, die pal boven ons hoofd hing en het spotten van satellieten die voorbij vlogen.

Meer info over Noetzie:    http://www.noetzie.co.za/history-of-noetzie/

 

 

 

 

Maandag 20 februari 2017 : Swartbergpass.

Nadat ik gisteren meer dan vier uur heb gevlogen , was het vandaag tijd voor een rustdag met toeristische activiteiten. Wat al sinds vorig jaar op m’n TO Do lijstje stond, was de Swartberg Pass over rijden. De 27 kilometer lange Swartberg Pass is een van de mooiste bergpassen ter wereld! Deze grindweg leidt je via steile haarspeldbochten naar de top op een hoogte van 1.583 meter. Niet alleen vanaf het hoogste punt is het zicht adembenemend, maar ook de weg er naartoe is geweldig. Na elke bocht verbaas je je over de schoonheid van het landschap.

DSC08089.JPG

Zwartbergpas.

Na het ontbijt heeft  Pete mij vlug naar de luchthaven van George gebracht waar ik een huurauto had gereserveerd. Nadat ik bij Pete m’n bagage had ingeladen ben ik richting Oudtshoorn gereden. Voor de toegang naar de Cango Caves moet je dan linksaf de baan naar de Swartbergpass nemen. Het eerste deel is nog geasfalteerd, maar dan gaat de baan over in een grindweg die bij momenten steil oploopt.  In principe heb je een 4×4 nodig om de pas over te rijden, maar met m’n wagentje hing het ook, weliswaar met een slakkengangetje.  Onderweg uiteraard enkele malen gestopt om de nodige foto’s te nemen.

DSC08101.JPG

DSC08112.JPG

DSC08125.JPG

DSC08135.JPG

 

Eens over de top begint de afdaling richting Prince Albert.  Erg leuk om te doen en de vergezichten zijn werkelijk adembenemend mooi.

In Prince Albert heb ik dan een lunch genomen en de lokale  middenstand wat gesponsord.  Voor de terugweg naar Wilderness ben ik rondgereden via de R407 richting Klaarstroom en De Rust. Dit stuk weg tussen beide dorpjes slingert door de indrukwekkende Meiringspoort met gigantische bergflanken.  Wegens tijdgebrek heb ik wel de verschillende bezienswaardigheden van Oudtshoorn, zoals de Cango Caves, de struisvogel boerderijen en het wildpark niet kunnen bezoeken.  Hopelijk lukt dit bij een volgende editie.

Terug in Wilderness heb ik mij ingecheckt in het Fairy know hotel. Voor morgen is er in de voormiddag  immers een mooi venster voorspeld om te starten vanaf de map. 

DSC08150.JPG

Zwembad Fairy Know.

DSC08154.JPG

 

 

Zondag 19 februari 2017: The Map Of Africa.

De laatste dag van de stage voor de studenten. Na het ontbijt heeft iedereen ingepakt. Er was geen haast bij want er was nergens veel wind te bespeuren. De voorspelling gaf een mooie bries uit een ZO richting. Toen we op de map toekwamen kon iedereen gelijk de lucht in. Eerst was het nog wat zwak maar na de eerste vlucht trok de wind meer aan, zodat de leerlingen daarna zelfs konden toplanden.

IMG_20170219_115800 klein.jpg

De eerste piloten in de lucht.

 

Ik heb een vlucht gemaakt van 4u en 18min.

Zie syride: https://www.syride.com/en/pilots/Jan_Bernaerts/244791

Het was geweldig in de lucht. Naar de avond toe kon je zelfs over het strand en de branding van de oceaan vliegen zonder weinig hoogte te verliezen.  Een geweldige dag!

DSC08053.JPG

Viewpoint van The Map.

DSC08073.JPG

Wilderness van uit de lucht.

 

DSC08059.JPG

De startplaats van uit de lucht.